PL198855B1

July 17, 2018 | Author: Anonymous | Category: Каталог , Без категории
Share Embed


Short Description

Download PL198855B1 ...

Description

RZECZPOSPOLITA POLSKA

(12)

OPIS PATENTOWY

(19)

PL

(21) Numer zgłoszenia: 366588 (22) Data zgłoszenia: 11.06.2002

198855 (13) B1 (11)

(51) Int.Cl. E21B 10/08 (2006.01)

(86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

11.06.2002, PCT/US02/18345 Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej

(87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

03.01.2003, WO03/01020 PCT Gazette nr 01/03

Koronka wiertnicza obrotowa do drążenia warstwy ziemnej

(54)

(73) Uprawniony z patentu: (30) Pierwszeństwo:

KENNAMETAL INC.,Latrobe,US

25.06.2001,US,09/888,464 (72) Twórca(y) wynalazku: (43) Zgłoszenie ogłoszono:

07.02.2005 BUP 03/05

(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:

31.07.2008 WUP 07/08

PL 198855 B1

(57)

Przedmiotem wynalazku jest koronka wiertnicza obrotowa do drążenia warstwy ziemnej, zawierająca wzdłużny korpus wkładki, mający osiowy przedni koniec oraz monolityczną twardą wkładkę przytwierdzoną do korpusu wkładki w jej osiowo przednim końcu. Twarda wkładka ma co najmniej trzy symetryczne występy z których każdy ma nieciągłe schodkowe przednie krawędzie skrawające. Każda schodkowa krawędź skrawająca ma prostoliniowy górny schodek z którym jest połączona część przejściowa, a górny stopień przedniej krawędzi skrawającej ma górną powierzchnię przednią. Koronka według wynalazku charakteryzuje się tym, że górna powierzchnia przedniej krawędzi skrawającej (76) jest usytuowana do pionu pod kątem natarcia w zakresie od 5° do około minus 15°. Dolny stopień i część przejściowa przedniej krawędzi skrawającej (76) mają dolną powierzchnię przednią usytuowaną do pionu pod kątem natarcia w zakresie od 0° do około minus 10°.

Douglas E. Bise,Chilhowie,US Phillip W. Haga,Chilhowie,US

(74) Pełnomocnik:

Kowal Elżbieta, POLSERVICE, Kancelaria Rzeczników Patentowych Sp. z o.o.

2

PL 198 855 B1

Opis wynalazku Przedmiotem wynalazku jest koronka wiertnicza obrotowa do drążenia warstwy ziemnej. Ekspansja podziemnej kopalni węgla wymaga kopania tunelu, który początkowo ma strop bez podpór. Do wiercenia otworów dla podparcia stropu stosuje się obrotową koronkę wiertniczą (np. stropową koronkę wiertniczą). Głębokość takich otworów w warstwie ziemnej może wynosić od około pół metra i więcej. W otworach utwierdza się kotwy stropowe i następnie do kotew stropowych mocuje się podpory stropu. Przykłady tradycyjnej stropowej koronki wiertniczej z poosiowo przednim rowkiem, gdzie umieszczono twardą wkładkę w kształcie płytkowym znane są z opisu patentowego US Nr 5,172,775. Z opisu patentowego US,2,894,726 znana jest koronka wiertnicza obrotowa do drążenia warstwy ziemnej, zawierająca wzdłużny korpus wkładki, mający osiowy przedni koniec oraz monolityczną twardą wkładkę przytwierdzoną do korpusu wkładki w jej osiowo przednim końcu. Twarda wkładka ma co najmniej trzy symetryczne występy z których każdy ma nieciągłe schodkowe przednie krawędzie skrawające. Każda schodkowa krawędź skrawająca ma prostoliniowy górny schodek z którym jest połączona część przejściowa, a górny stopień przedniej krawędzi skrawającej ma górną powierzchnię przednią. Inne podobne geometrie krawędzi skrawających ujawnione są w opisach patentowych US Nr 4,787,464, Nr 5,172,775, Nr 5,184,689, Nr 5,429,199 i US Nr 5,467,837. Koronka wiertnicza obrotowa do drążenia warstwy ziemnej, według wynalazku, zawierająca wzdłużny korpus wkładki, mający osiowy przedni koniec oraz monolityczną twardą wkładkę przytwierdzoną do korpusu wkładki w jej osiowo przednim końcu, przy czym twarda wkładka ma co najmniej trzy symetryczne występy z których każdy ma nieciągłe schodkowe przednie krawędzie skrawające, zaś każda schodkowa krawędź skrawająca ma prostoliniowy górny schodek z którym jest połączona część przejściowa, a górny stopień przedniej krawędzi skrawającej ma górną powierzchnię przednią, charakteryzuje się tym, że górna powierzchnia przedniej krawędzi skrawającej jest usytuowana do pionu pod kątem natarcia w zakresie od 5° do około minus 15°, przy czym dolny stopień i część przejściowa przedniej krawędzi skrawającej mają dolną powierzchnię przednią usytuowaną do pionu pod kątem natarcia w zakresie od 0 do około minus 10°. Każda przednia krawędź skrawająca na górnym i dolnym stopniu są równoległe. Każda przednia krawędź skrawająca dolnego i górnego stopnia są zorientowane pod kątem w zakresie od 5° do 35° w odniesieniu do poziomu. Część przejściowa krawędzi skrawającej umieszczona pomiędzy dolnym i górnym stopniem wznosi się pionowo do wysokości 0,2 cm do 0,3 cm. Koronka korzystnie posiada wzdłużną oś symetrii przechodzącą poprzez twardą wkładkę, przy czym korpus wkładki ma uformowaną powierzchnię obwodową, a każda z przednich krawędzi skrawających ma początek w punkcie leżącym promieniowo na zewnątrz osi symetrii twardej wkładki i jest ułożona w kierunku od osi symetrii. Każda schodkowa krawędź skrawająca ma skierowany promieniowo do wewnątrz górny stopień i promieniowo na zewnątrz dolny stopień. Krawędź skrawająca każdego górnego stopnia ma długość w zakresie 0,3 do 0,6 cm. Korzystnym jest gdy każda przednia krawędź skrawająca górnego stopnia ma górną powierzchnię natarcia umieszczoną pod kątem natarcia w zakresie 15° do 40°, zaś część przejściowa każdej przedniej krawędzi skrawającej ma górną powierzchnię natarcia usytuowaną pod kątem w zakresie od 5° do 30°, a każda przednia krawędź skrawająca każdego dolnego stopnia ma górną powierzchnię natarcia ustawioną pod kątem natarcia w zakresie od 5° do 30°. Każda przednia krawędź skrawająca jest dopasowana kształtem do odpowiadającej jej bocznej skrajnej krawędzi skrawającej występów twardej wkładki. Proponowana koronka wiertnicza umożliwia szybkie wykonanie wiercenia. Trzy główne krawędzie skrawające, zwłaszcza w układzie promieniowym, umożliwiają posuw stropowej koronki wiertniczej przy bardzo małym chybotaniu (tj. ruchach bocznych), dla uzyskania zrównoważonego wiercenia. Główne krawędzie skrawające zakończone tuż przed (tj. w punkcie promieniowo na zewnątrz) środkiem twardej wkładki tworzą otwarte pole powierzchni centralnej, przez co zmniejszają wielkość skrawania z małą szybkością, tzn. działania skrawającego, jakie występuje w pobliżu środka. Wzrost ilości głównych krawędzi skrawających, zrównoważone wiercenie oraz zmniejszenie wiercenia z małą szybkością przyczyniają się do wzrostu szybkości drążenia dla stropowej koronki wiertniczej, co pozwala na sprawne zakończenie operacji wiercenia.

PL 198 855 B1

3

Przy wierceniu z większą szybkością drążenia może następować zapychanie i utykanie. Korzystne byłoby odpowiednie odbieranie i odprowadzanie zwiercin, a tym samym zmniejszenie potencjału zapychania. Stropowa koronka wiertnicza rozpyla warstwę ziemną w końcówce koronki na dogodnie małe cząstki, które można łatwo odprowadzić. Przedmiot wynalazku jest opisany w przykładach wykonania na podstawie rysunku, na którym fig. 1 przedstawia stropową koronkę wiertniczą w widoku perspektywicznym, fig. 2 twardą wkładkę według fig. 1, w rzucie izometrycznym, fig. 3 - twardą wkładkę według fig. 1, w widoku perspektywiczny i w drugim położeniu, fig. 4 przedstawia twardą wkładkę w przekroju poprowadzonym wzdłuż linii 4-4 oznaczonej na fig. 3, fig. 5 ilustruje twardą wkładkę stropową koronki wiertniczej pokazaną na fig. 1-3, w rzucie z boku. Przedstawiona na fig. 1 stropowa koronka wiertnicza 20, posiada oś symetrii A-A. Stropowa koronka wiertnicza 20 ma cylindryczny, podłużny, stalowy korpus 22 o średnicy 12,54 cm. Korpus 22 ponadto posiada osiowo przedni koniec 24 i osiowo tylny koniec 26, przy czym osiowo tylny koniec ma cylindryczną powierzchnię obwodową. W osiowo przednim końcu 24 jest uformowana część cokołowa. W części cokołowej wykonano trzy symetryczne, łukowo otwarte półokrągłe wycięcia na obwodzie, które stają się coraz węższe (nie pokazano), a także płytsze przy ruchu w kierunku osiowo tylnej części. Kanały 38 zwiercin umożliwiają odprowadzenie zwiercin zawierających większe cząstki, pod wpływem próżni w suchym wierceniu. Stropowa koronka wiertnicza będzie również przydatna w wierceniu płuczkowym. Pomiędzy powierzchnią korpusu wkładki koronki wiertniczej w jej osiowo przednim końcu i tylną powierzchnią twardej wkładki zastosowano połączenie w postaci twardego lutowia. Część cokołowa w pobliżu jej osiowo przedniego końca posiada łukowo otwarte półokrągłe wycięcia w części cokołowej lub występ cokołowy z trzema symetrycznymi garbami współpracującymi z odpowiadającymi trzema występami części wystających 62 lub alternatywnie trzema łukowo otwartymi garbami, dla utworzenia połączenia pomiędzy wkładką 56 i korpusem 22 wkładki. Twarda wkładka 56 stropowej koronki wiertniczej posiada ponadto trzy nieciągłe przednie krawędzie skrawające 76. Mogą jednakże występować więcej niż trzy nieciągłe przednie krawędzie skrawające, w zależności od zastosowania. Twarda wkładka 56 jest korzystnie (lecz niekoniecznie) pojedynczym, monolitycznym członem zaformowanym metodami metalurgii proszków z twardego materiału, np. węglików spiekanych wolframu (np. z kobaltem), gdzie mieszankę proszków prasuje się do postaci wypraski i następnie spieka, tworząc zasadniczo całkowicie gęstą część. Twórcy zakładają, że twardą wkładkę można również wykonać techniką formowania wtryskowego. Korzystny gatunek węglika wolframu dla twardej wkładki (tj. gatunek 1) zawiera 6,0% wagowych kobaltu (reszta zasadniczo węglik wolframu) i ma wielkość ziarna 1-6 mikronometrów i twardość 89,9 Rockwella w skali A. Górna powierzchnia twardej wkładki 56 zawiera pole powierzchni centralnej 60 otaczające oś symetrii A-A (patrz fig. 1) i dolną powierzchnię posiadającą trzy wystające z niej występy 62. Twarda wkładka 56 ma trzy symetryczne garby 64, gdzie każdy garb 64 posiada górną część schodkową 80, część przejściową 82 oraz dolną część schodkową 84. Po przytwierdzeniu twardej wkładki 56 do korpusu 22 wkładki koronki wiertniczej dolna główna powierzchnia natarcia 66 każdego garbu 64 jest ustawiona pod kątem natarcia w zakresie od około zera 0° do minus 10°. Kąt natarcia pokazany na rysunkach dla dolnej powierzchni natarcia wynosi zero stopni (prostopadła i pozioma). Kąt natarcia „H” górnej przedniej powierzchni natarcia zawiera się w zakresie od około zera do około minus piętnastu stopni i korzystniej w zakresie od około minus 5° do około minus 15°. Kąt natarcia w zilustrowanym przykładzie wykonania wynosi minus 5°, jak najlepiej pokazano na fig. 5. Poprzez wprowadzenie ujemnego kąta natarcia uzyskano twardą wkładkę o mocnej głównej krawędzi skrawającej. Ujemny kąt natarcia zapewnia również lepszy przepływ proszku w procesie wytwarzania i tym samym zwiększa całkowitą integralność (wraz z jednorodną gęstością) twardej wkładki. Górna część schodkowa posiada generalnie płaską górną powierzchnię przyłożenia 86 pod stałym kątem około 30 stopni, na całej swej długości. Dolna część schodkowa posiada generalnie płaską górną powierzchnię przyłożenia 90, ustawioną pod stałym kątem przyłożenia około 21°. Część przejściowa posiada płaską górną powierzchnię 88 ustawioną pod stałym kątem przyłożenia 18°. Górny kąt przyłożenia może wynosić 15°-40°, przejściowy kąt przyłożenia - pozostaje w zakresie od 5° do 30°, a dolny kąt przyłożenia - w zakresie od 5° do 30°, według doboru specjalisty. Odpowiedni dobór kątów przyłożenia potrzebnych dla utrzymania szybkości i osiągów w dobrze znany sposób odnosi się do operacji skrawania oraz drążonej warstwy ziemnej. Krawędź skrawająca 76 posiada

4

PL 198 855 B1

ścianę 92 stosowaną powszechnie w tej dziedzinie wzdłuż jej górnej powierzchni, dla zmniejszenia wykruszania krawędzi skrawającej. Każdy garb 64 posiada ponadto dalszą powierzchnię obwodową 74. Dolna przednia powierzchnia natarcia 66 przecina dalszą powierzchnię obwodową 74, tworząc generalnie prostą boczną gryzową krawędź skrawającą 78 w miejscu przecięcia. Powierzchnie natarcia 66 i 65 przecinają górną powierzchnię garbu, tworząc schodkową główną krawędź skrawającą 76 w miejscu ich przecięcia. Górny stopień głównej krawędzi skrawającej 76 łączy się z dolnym stopniem poprzez sekcję przejściową. Górny stopień i dolny stopień utworzono wzdłuż linii równoległych, obie główne krawędzie skrawające ustawiono pod tym samym skierowanym w dół kątem Z, względem poziomu, jak pokazano na fig. 4. Kąt Z zawarty jest w zakresie 5°-35° względem poziomu. Na fig. 4 pokazano kąt Z wynoszący 20°. Przejściowa krawędź skrawająca, stanowiąca część przejściową pomiędzy krawędzią skrawającą górnego stopnia i krawędzią skrawającą dolnego stopnia. Przejściową krawędź skrawającą 76 pochylono pod kątem 35°-75°. Na fig. 4 przejściową krawędź pochylono pod kątem 55° względem poziomu. Centralna sekcja części przejściowej posiada krawędź skrawającą 76, która jest prosta we wspomnianej sekcji środkowej i zawiera dwie części zaokrąglone w obu końcach sekcji centralnej prostej krawędzi. Jak najlepiej pokazano na fig. 4, zaokrąglona, wklęsła sekcja krawędzi skrawającej 83 tworzy łagodne przejście pomiędzy dolnym stopniem 84 i sekcją przejściową 82, a zaokrąglona wypukła sekcja krawędzi skrawającej 81 tworzy łagodne przejście pomiędzy sekcją przejściową 82 i górną częścią schodkową 80. Zaokrąglona wypukła sekcja 83 i zaokrąglona wklęsła sekcja 81 mają promień krzywizny od 0,1 cm do 0,3 cm, promień 0,2 cm dla obu sekcji wklęsłej 83 i wypukłej 81, pracuje efektywnie na krawędzi skrawającej zastosowanej w materiale ziemnym o określonej twardości i składzie. Należy sądzić, ze schodkowa krawędź skrawająca poprawia rozdrobnienie materiału w porównaniu z prostoliniową główną krawędzią skrawającą. Mniejsze rozdrobnienie oznacza mniejsze zatykanie centralnego przewodu próżniowego. Przedstawiona geometria dotyczy głównej krawędzi skrawającej górnego stopnia i głównej krawędzi skrawającej dolnego stopnia oraz bocznej krawędzi skrawającej, gdy dolna i górna sekcja krawędzi skrawającej oraz boczna krawędź skrawająca są proste, a górne powierzchnie przyłożenia głównej krawędzi skrawającej są płaskie i pracują w sposób zadowalający. Na figurze 2 główne krawędzie skrawające 76 twardej wkładki 56 mają orientację promieniową. Linia leżąca wzdłuż każdej głównej krawędzi skrawającej przedłużona w kierunku promieniowym do wewnątrz przechodzi poprzez podłużną oś symetrii A-A stropowej koronki wiertniczej 20. Każda z głównych krawędzi skrawających 76 rozpoczyna się w punkcie promieniowo oddalonym na zewnątrz od osi symetrii twardej wkładki 56. Odległość K typowo wynosi 0,2 cm do 0,6 cm do 0,5 cm, a w korzystnym przykładzie wykonania dla warstwy ziemnej o typowej twardości wynosi 0,3 cm od osi symetrii. Każda główna krawędź skrawająca 76 posiada górny stopień biegnący w promieniowym kierunku na zewnątrz do części przejściowej. Długość krawędzi skrawającej w górnym stopniu wynosi 0,3 cm do 0,6 cm. Korzystna długość krawędzi skrawającej w górnym stopniu wynosi około 0,3 cm, co daje akceptowalne zwierciny przy wierceniu w typowej warstwie ziemnej. Dla innych rodzajów wierconej warstwy ziemnej długość krawędzi skrawającej w górnym stopniu może wynosić około 0,6 cm, co daje rozdrobnienie materiału na odpowiednio mniejsze cząstki wchodzące w otwory zwiercin 38. Część przejściowa wznosi się pionowo do wysokości generalnie 0,2 cm do 0,3 cm od dolnego stopnia do górnego stopnia. Dla warstwy ziemnej o normalnej twardości zmiana na wysokości korzystnie wynosi około 0,2 cm. Pionowa odległość rozdzielająca górny i dolny stopień oraz długość krawędzi skrawającej w górnym stopniu są istotnymi wymiarami konstrukcyjnymi, wpływającymi na wielkość zwiercin. Na figurze 2 pokazano otwartą powierzchnię centralną 60 otaczającą oś symetrii A-A twardej wkładki. Część każdej krawędzi skrawającej bliższa osi symetrii A-A przebywa w ciągu jednego obrotu krótszą odległość niż odległa część każdej wkładki skrawającej. Ponieważ każda główna krawędź skrawająca 76 nie dochodzi do osi symetrii twardej wkładki 56, zmniejszono wielkość skrawania z małą szybkością, to jest skrawania w środku lub w pobliżu środka twardej wkładki. Ogólnie biorąc, zmniejszenie skrawania z małą szybkością zwiększa szybkość drążenia dla stropowej koronki wiertniczej (wszystkie inne parametry pozostają równe), a wzrost odległości „K” (fig. 4) zwiększa szybkość drążenia.

PL 198 855 B1

5

Podczas pracy stropowa koronka wiertnicza 20 obraca się i uderza o warstwę ziemną, w wyniku czego główna krawędź skrawająca 76 styka się z warstwą ziemną i tym samym drąży otwór wiertniczy, a boczne krawędzie skrawające 78 wytwarzają luz boczny w otworze wiertniczym. Choć optymalne parametry zależą od konkretnych warunków, typowe prędkości obrotowe leżą w zakresie od około 450 do około 650 obr/min, a typowy zakres naporu wynosi od około 450 kg do około 1350 kg. Podczas wiercenia oprócz zwiercin powstają cząstki pyłu. Zwierciny muszą być odprowadzane i usuwane z otworu wiertniczego, aby nie kolidowały z operacją wiercenia. W stropowej koronce wiertniczej 20 zwierciny łagodnie przechodzą ponad dolnymi przednimi powierzchniami natarcia 66 i górnymi przednimi powierzchniami natarcia 65 każdego garbu 64 bezpośrednio do odnośnego kanału zwiercin 38. Dzięki zastosowaniu trzech kanałów zwiercin stropowa koronka wiertnicza 20 zapewnia sposób szybkiego i wydajnego odprowadzenia zwiercin z obszaru wiercenia. Usuwanie zwiercin, a zwłaszcza zwiercin większego rozmiaru zwiększa konfiguracja części półokrągłego wycięcia na obwodzie 36 oraz przesunięcie i osiowe ustawienie kanału zwiercin. W konsekwencji, zwierciny wytwarzane podczas wiercenia (a zwłaszcza zwierciny większego rozmiaru) nie kolidują z ogólną wydajnością operacji wiercenia. Ponieważ trzy nieciągłe główne krawędzie skrawające 76 biegną w kierunku promieniowym, stropowa koronka wiertnicza 20 wykazuje bardzo dobre zrównoważenie i tym samym ciągłe oraz stabilne drążenie z bardzo małym, a nawet zerowym chybotaniem na boki. Choć pionowe ułożenie głównych krawędzi skrawających daje powyższą zaletę, zdaniem twórców stropowa koronka wiertnicza będzie w dalszym ciągu wykazywać lepsze osiągi, nawet gdy twarda wkładka nie posiada krawędzi skrawających ustawionych promieniowo. W alternatywnych przykładach wykonania korpus wkładki posiada łamacz wzdłuż części półokrągłych wycięć na obwodzie 36. W jeszcze innym przykładzie wykonania wkładka koronki wiertniczej 56 ma identyczny kształt i wielkość, jak wkładka zilustrowana na fig. 1-5, lecz w alternatywnym przykładzie wykonania zamiast monolitycznych grabów zastosowano znane podłoża. Małe elementy skrawające posiadające powierzchnię i krawędź skrawającą wykonano z oddzielnego materiału o twardości większej niż materiał korpusu wkładki i pozostała część wkładki koronki wiertniczej 56. Małe elementy skrawające umieszczono w gniazdach utworzonych w korpusie wkładki i połączono z nimi twardym lutowiem. Takie gniazda oraz integracja oddzielnych podłoży w integralnym korpusie są dobrze znane w przemyśle. Dla specjalistów będą oczywiste inne postacie wykonania wynalazku na podstawie podanego opisu (oraz rysunków) lub opisanego tu wykonania wynalazku.

Zastrzeżenia patentowe 1. Koronka wiertnicza obrotowa do drążenia warstwy ziemnej, zawierająca wzdłużny korpus wkładki, mający osiowy przedni koniec oraz monolityczną twardą wkładkę przytwierdzoną do korpusu wkładki w jej osiowo przednim końcu, przy czym twarda wkładka ma co najmniej trzy symetryczne występy z których każdy ma nieciągłe schodkowe przednie krawędzie skrawające, zaś każda schodkowa krawędź skrawająca ma prostoliniowy górny schodek z którym jest połączona część przejściowa, a górny stopień przedniej krawędzi skrawającej ma górną powierzchnię przednią, znamienna tym, że górna powierzchnia przedniej krawędzi skrawającej (76) jest usytuowana do pionu pod kątem natarcia w zakresie od 5° do około minus 15°, przy czym dolny stopień i część przejściowa przedniej krawędzi skrawającej (76) mają dolną powierzchnię przednią usytuowaną do pionu pod kątem natarcia w zakresie od 0° do około minus 10°. 2. Koronka wiertnicza według zastrz. 1, znamienna tym, że każda przednia krawędź skrawająca (76) na górnym i dolnym stopniu są równoległe. 3. Koronka wiertnicza według zastrz. 2, znamienna tym, że każda przednia krawędź skrawająca (76) dolnego i górnego stopnia są zorientowane pod kątem w zakresie od 5° do 35 w odniesieniu do poziomu. 4. Koronka wiertnicza według zastrz. 1, znamienna tym, że część przejściowa krawędzi skrawającej (76) umieszczona pomiędzy dolnym i górnym stopniem wznosi się pionowo do wysokości 0,2 cm do 0,3 cm. 5. Koronka wiertnicza według zastrz. 1, znamienna tym, że posiada wzdłużną oś symetrii (A-A) przechodzącą poprzez twardą wkładkę (56), przy czym korpus wkładki (22) ma uformowaną

6

PL 198 855 B1

powierzchnię obwodową, a każda z przednich krawędzi skrawających (76) ma początek w punkcie leżącym promieniowo na zewnątrz osi symetrii (A-A) twardej wkładki (56) i jest ułożona w kierunku od osi symetrii (A-A). 6. Koronka wiertnicza według zastrz. 5, znamienna tym, że każda schodkowa krawędź skrawająca (76) ma skierowany promieniowo do wewnątrz górny stopień i promieniowo na zewnątrz dolny stopień. 7. Koronka wiertnicza według zastrz. 6, znamienna tym, że krawędź skrawająca (76) każdego górnego stopnia ma długość w zakresie 0,3 do 0,6 cm. 8. Koronka wiertnicza według zastrz. 1, znamienna tym, że każda przednia krawędź skrawająca (76) górnego stopnia ma górną powierzchnię natarcia umieszczoną pod kątem natarcia w zakresie 15° do 40°, zaś część przejściowa każdej przedniej krawędzi skrawającej (76) ma górną powierzchnię natarcia usytuowaną pod kątem w zakresie od 5° do 30°, a każda przednia krawędź skrawająca (76) każdego dolnego stopnia ma górną powierzchnię natarcia ustawioną pod kątem natarcia w zakresie od 5° do 30°. 9. Koronka wiertnicza według zastrz. 1, znamienna tym, że każda przednia krawędź skrawająca (76) jest dopasowana kształtem do odpowiadającej jej bocznej skrajnej krawędzi skrawającej występów twardej wkładki (56).

Rysunki

PL 198 855 B1

7

8

PL 198 855 B1

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

View more...

Comments

Copyright © 2017 UPDOC Inc.